X
تبلیغات
رایتل

ماده یک قانون آئین دادرسی مدنی اشعار می دارد که «آیین دادرسی مدنی ، مجموعه اصول و مقرراتی است که در مقام رسیدگی به امور حسبی و کلیه دعاوی مدنی و بازرگانی در دادگاههای عمومی ، انقلاب ، تجدید نظر ، دیوان عالی کشور و سایر مراجعی که به موجب قانون موظف به رعایت آن می باشند به کار می رود » لذا مقررات امور حسبی نیز با تشریفات آئین دادرسی مدنی به عمل می آید.ماده یک قانون امور حسبی نیز در تعریف امور حسبی اشعار دارد « امور حسبی اموری است که دادگاه ها مکلفند نسبت به آن امور اقدام نموده و تصمیمی اتخاذ نمایند بدون اینکه رسیدگی به آنها متوقف بر وقوع اختلاف و منازعه بین اشخاص و اقامه دعوی از طرف آنها باشد»اما آنچه سبب تزاحم در عمل می گردد این است که ماده 2 قانون امور حسبی، رسیدگی به امور حسبی را در تابع قانون امور حسبی دانسته است و نه آئین دادرسی مدنی ماده « رسیدگی به امور حسبی تابع مقررات این باب می باشد مگر آنکه خلاف آن مقرر شده باشد» در جمع بین مواد یک و دو قانون آئین دادرسی مدنی و قانون امور حسبی بایستی گفت که در آنجاییکه قانون امور حسبی به صلاحیت قانون آئین دادرسی مدنی تصریح نموده است،قانون مزبور حاکم است و در غیر اینصورت مقررات امور حسبی لازم الرعایه است.اما مواردی که قانون امور حسبی به صراحت به امور حسبی راجاع داده است:

نیابت قضایی (ماده 5)

صلاحیت دادگاه ها (ماده7)

حساب مواعد (ماده 16)

در مهلت هایی که مسافت باید رعایت شود (ماده 17)

ابلاغ (ماده 24)

مرجع شکایت پژوهشی (ماده 28)

مدت پژوهش (ماده 29)

مقررات نظم جلسه (ماده 45)

1



تاریخ : چهارشنبه 10 تیر‌ماه سال 1394 | 01:08 | چاپ | نویسنده: مجید | نظرات (0) (0 لایک)
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • رزمندگان